Eski İstanbul- Galata Köprüsü

[gokhanaydinli]

Eminönü - Fatih in birleşilminden oluşan ve Sultanahmeti Ayosofyayı da içine alan her yerinden tarih fışkıran yarım adanın diğer adıda Eski İstanbuldur. Bu alanın yoğunluğu, dükkanlar, insanları, anlayışı değişsede dokusunu muhafaza etmeyi başarabilmiş ve bugüne kadar gelebilmiştir.

Tamam Boğaz kadar temiz havası yoktur Eminönünün, hatta bazen Sirkeciye bağlayan geniş ama kısa yer altı geçitlerinde hem yiyecekler pişirilmesiyle yayılan mayhoş kokular , bir yandan üstünüze üstünüze gelen kalabalık sizi bunaltsada ne işim var burda diyemezsiniz öyle bir büyüsü vardır şehrin bu mat ama insanın içine işleyen yanının.
Görkemli Sultanahmet göğe doğu uzanırken,bir yanında Mısır Çarşısı diğer yanda Çiçek Pazarıyla, eski İstanbul ben hala yaşıyorumder adeta. Eski İstanbula sizi bağlayan yollardan biri Galataköprüsü ve bu köprü kanımca o dokuya yakışabilecek yegane niteliktededir görüntüsüyle. Hiç bir yapının bu dokuya bu kadar yakışabileceğini zannetmiyorum..

Ayosofyoya , Sultanahmete doğru indiğinizde kendine has bir çekim gücü bulunan ve Evliyaların niçin bu şehirde yaşadığını niçin bu şehirden kopamadıklarını gayet iyi anlamanızın sağlayan her adımda içine işleyen bir huzur ve maneviyat dolduğunuz Kubbealtı. Mısır çarşısındaki baharat ve kahve kokusundan daha baskındır bu tarih ve manaviyat hissi benim için. Osmanlı arşivleri hala Kubbealtındadır.Kubbealtı, Beyazıt Kapalıçarşı durağında inilince hemen sizi karşılayan ve Fetih cemiyeti ile aynı mekanı paylaşan bu yer zamanında Topkapı sarayı'nda vezirlerin toplantı yaptığı salondur aslında.

Yerebatan Sarnıcı, Ayosofya, Galataköprüsü, Topkapı Sarayı, Kubbealtı, Çiçek Pazarı-Mısır Çarşısı ve Kubbe altı İstanbulun ruhu gibidir adeta. Nasıl Boğaz olmadan bu şehir kara bir kuyuysa, Eski istanbul olmadanda bir o kadar ruhsuz olurdu. Bu şehrin kalbi orasıdır. Yatırları, bir ucundan bir mucize çıkabilecekmiş gibi duran gizemli sokakları ile alır sizi götürür, hiç görmediğiniz ama anımsayıp hissedebileceğiniz bir medeniyete...

1874 li yıllarda İtalyan yazar seyyah Edmondo De Amicis İstanbula gelmek çok zor olduğu için bir yük gemisiyle korkarak yolculuk eder çünkü İstanbul büyük gizemdir o sıralar ama her seyyahın düşlerini süsler cesaret edebilenler ise gördüklerini kelimelerle ifade etmekte zorlanırken Edmondo haliçi ilk gördüğü anı öylesine tasvir ederki o zamana dönmek o manzarayı bir kez olsun görmek istersiniz . Altın Boynuz için çekebileceğiniz tüm sıkıntıları çekmeye değecek kadar güzel, bir kere görmek için çektiği tüm sıkıntıları bir kez daha çekebileceğini belirtir sonra kitabında..

1874 İstanbul Adlı kitaptan bir kaç alıntı yapmak istiyorum ki çok önemli...

sf 115: istanbul’u galata köprüsünden seyrettiğim zaman bu düşünce sık sık zihnime takılıyordu. türkler avrupadan uzaklaştırılmasa bile bu şehir bir veya iki asıl için ne olacak? ne yazık! güzellik medeniyete kurban gitmiş olacak.


"gece
istanbul avrupa`nın gündüz en parlak, gece en karanlık şehridir. tek tük ve birbirinden çok uzak olan fenerler belli başlı sokakları ancak aydınlatır, ötekiler mağara gibidir, kimse elinde bir fener olmadan bu sokaklara girmeyi göze alamaz. bu yüzden, gece olur olmaz, şehir ıssızlaşır; bekçilerden, köpek sürülerinden, kimse görmeden kaçan günahkár kadınlardan, yerin altındaki meyhanelerden çıkan delikanlılardan, yollarda ve mezarlıklarda, orada burada, şuleler gibi bir parlayıp bir sönen esrarlı fenerlerden başka bir şey görülmez. işte o zaman istanbulu beyoğlu ve galatanın yüksek yerlerinden seyretmelidir. aydınlanmış birçok küçük pencere, gemi fenerleri, haliç`in akisleri ve yıldızlar dört millik bir ufukta titrek ışıklar meydana getirirler; luiman, gökyüzü ve şehir birbirine karışır, herşey fezaymış gibi gelir. sema bulutlu olduğu ve ay küçücük bir yerde sakin sakin parladığı zaman, kapkaranlık istanbul`un, kapkaranlık korulukların ve bahçelerin üstünde, selátin camilerin bir dizi kocaman mermer mezar gibi ağardığı görülür ve şehir devler halkının kabristanı havasına girer. istanbul, yıldızsız ve mehtapsız gecelerde, bütün ışıkların söndüğü saatte daha güzel, daha muhteşemdir. o zaman, sarayburnu`ndan eyüp semtine kadar, tepelerin dağlara benzediği ve bunların üstündeki sayısız sivriliklerin zihni rüyalar álemine sürükleyen orman, ordu, harabe, şato, kayalık gibi şayanı hayret görünüşlere girdiği kocaman kara bir yığın, ucu bucağı olmayan bir gölge görülür. bu karanlık gecelerde, istanbul`u bir taraçanın üstünden seyredip hayal kurmak, zihnen bu büyük ve karanlık şehre karışmak, soluk bir ışıkla aydınlanmış binlerce haremi keşfetmeye çalışmak, rakseden güzel gözdeleri, ağlayan terkedilmiş kadınları, kapıları dinlerken tir tir titreyen haremağalarını görmek, inişli çıkışlı girift yollarda gece dolaşan sevdalıları takipetmek, kapalıçarşı`nın sessiz dehlizlerinde oradan oraya gitmek, büyük ve ıssız mezarlıklarda gezmek, yer altındaki kocaman sarnıçların hadsiz hesapsız uçurumlarında kaybolmak, dev gibi süleymaniye camiinde kapalı kaldığını tasavvur etmek, saçını başını yolarak ve tanrı`nın merhametine sığınarak camiin içini dehşet ve korku feryatlarıyla çınlatmak... " istanbul 1874


Ne zaman yolum Eminönünden geçse kendimi tutamam Balık pazarına, Mısır çarşısına, Çiçek Pazarına, Kubbealtına, Balıkçıların yanına uğrar bu şehirde yaşadığım sıkıntıların ve durmamın nedeni hatırlarım tekrar. işte dünde öyle yaptım sizlerle balıkçıları balık pazarını pazarını, köprüyü paylaşacaktım ama dayanamadım size İstanbulumu anlattım. istanbulum bana daha çok şey anlattırır belki ama şimdilik bu kadar yeter. Sonra kaldığımız yerden devam ederiz belki dostlarım , sağlıcakla kalın...

Köprü Cumartesi olmasına rağmen çok kalabalık değildi...

Sardalyanın Bol olacağı tahminim tutacakmış gibi duruyor ..

[BulSep]

Teşekkürler

[atak_serdar]

Eline sağlık.Diline sağlık.Çok çok güzeldi.Seninle, sevgili İstanbulu yaşadım . Evet İstanbul denince biz eski İstanbulu düşünüyoruz. Harikalar, evliyalar, enbiyalar, şühedalar şehrini.Selam olsun.

[sazanavcısı]

paylaşım için teşekkürler

[bora]

Paylaşım için teşekkürler.

[ihsan erkum]

Paylaşım için teşekkürler, hafta da bir gün galata köprüsünden geçerim ve yürüyerek geçmeyi tercih ederim,canlı balık almak için geçen hafta harika sarı kanat çekiyorlardı yarım saat seyrettim işim olmasına rağmen canlı canlı pazarlık ettim ve bir karış büyüklüğünde sarı kanatları kaptım,,o bölgeleri çok seviyorum, balık malzemeleri istoç dan alsamda,dağcılık,dalış bütün dükkanları dolaşmaktan büyük zevk alıyorum,çoğuda dostum,bu günde oralardaydım,,,,bu sefer istarvit vardı oltalarda,,,,rast gelsin,,,

[ATEŞ KAPTAN]

Eski bir İstanbulluyum, bana eskiden gezip dolaştığım, yaşadığım yerleri hatırlattınız. Bir gün bu anlattığınız yerleri yeniden gezip nostalji yapma isteği doldu içime. Teşekkürler.

[İYK]

İstanbul'ulu sevmeyen yok İstanbul sevilmeyecek bir şehir değil.Her insanın rüyasını süsler,herkes orada yaşamak ister Ne yazık ki İstanbul da yaşamak çok kolay değildir.